Innowacja vs. emocje – czy można to połączyć?

 

 

 

Na potrzebę naszej dyskusji chciałbym oddzielić od siebie dwie rzeczy, czyli innowacyjność i emocje.

Oczywiście mogą one iść ze sobą w parze, byłoby to wręcz wskazane, ale dzisiaj jest to obecnie trudniejsze do osiągnięcia, niż kiedykolwiek wcześniej. 

 

 

Jeśli przyjmiemy definicję innowacji jako rozwiązywanie problemów i odpowiadanie na najważniejsze potrzeby, to możemy dojść do wniosku, że dzisiaj większość naszych potrzeb została zaspokojona. 

Jedyny trop jaki przychodzi mi do głowy to smartfony ze składanym ekranem, które w jednej chwili mogą zastąpić nam tablet jeśli tego potrzebujemy.

 

 

Mam wrażenie, że jeszcze sporo czasu upłynie, zanim takie urządzenia się upowszechnią.

I nie chodzi tu nawet o ich często wygórowaną cenę, ale o to, że świat chyba nie oczekiwał ich tak bardzo, jak moglibyśmy sądzić.

 

 

Ale doceniam to, że np. Huawei przesuwa tę granicę i wiedziony swoją intuicją daje nam potrójnie składany smartfon.

 

 

To wyraźny komunikat od producenta, że chcemy pokonywać kolejne poziomy trudności by spełnić swoją wizję. Nawet jeśli część rozwiązań nie będzie dzisiaj idealnych.

 

 

Widać, że ci którzy nie są częścią tego obecnego duopolu zwanego dalej Apple i Samsungiem, chętniej eksperymentują by pokazać klientom, że to nie koniec możliwości z jakich możecie skorzystać.

Trzeba jednak uczciwie dodać, że ponoszą proporcjonalnie mniejsze ryzyko.

 

 

Kiedy OnePlus decyduje się zastosować w swoim flagowym modelu nową technologię baterii, która i tak będzie dopracowywana przez kolejne lata, ryzykuje mniejszym wolumenem produkcji i sprzedaży.

 

 

W przeciwieństwie do takiego giganta jak Samsung, który doskonale wie, co oznacza wycofanie ogromnej partii produktów w celu ponownego przeprowadzenia testów jakości.

 

 

Widzimy, że każde inne sprzętowe ulepszanie smartfonów najpewniej nie będzie w stanie zredefiniować korzystania z nich.

 

 

Zamiast kierować ten wektor w stronę bliżej nieokreślonego rozwoju tych urządzeń, wykorzystano rosnący trend AI.

 

 

Osobiście odczytuję go jednak bardziej jako tworzenie potrzeby niż odpowiadanie na nią, więc mam dylemat, czy na tym etapie rozwoju tej technologii w smartfonach możemy mówić o pełnoprawnej innowacji.

  

Czy smartfony doszły do ściany?

 

 

 

Czołowi producenci chyba doszli do pewnej granicy, ponieważ współczesne telefony oferują nam zdecydowanie więcej, niż faktycznie potrzebujemy.

 

 

Dobrym przykładem są procesory, które z roku na rok stają się coraz wydajniejsze, choć często brakuje dla tej mocy realnego zastosowania.

Kiedy smartfony pojawiły się po raz pierwszy, relatywnie łatwo było poprawić w przyszłości ich szybkość, wyświetlacz, czy aparaty.

 

 

Teraz niestety częściej do głosu dochodzą różnego rodzaju sztuczki, które mają uzasadniać obecność oraz ceny kolejnych modeli.

Marki coraz częściej grają zmianami w oprogramowaniu, albo nowym przyciskiem, kolorem, czy sposobem wykończenia obudowy by jakkolwiek dostarczyć nam nowych bodźców.

 

 

I w dodatku grają bardzo bezpiecznie. 

 

Gdzie podziała się magia premier technologicznych?  

 

 

Zmierzam do tego, że osobiście najbardziej brakuje mi od lat kreatywności i emocji. I czuję, że nie jestem w tej kwestii odosobniony.

Podczas tegorocznej konferencji Galaxy Unpacked po serii nudnych segmentów nadszedł moment na tzw. „jeszcze jedną rzecz”.

 

 

Na samym końcu wydarzenia zaprezentowano zwiastun modelu Galaxy S25 Edge.

To był jedyny moment w trakcie tej konferencji, który sprawił, że publika żywo zareagowała i mam wrażenie, że poczuła tego ducha technologii, za którym wielu z nas tęskni.

 

 

Wiecie, takich momentów, kiedy Steve Jobs w trakcie konferencji bierze w ręce płaską papierową teczkę i wyjmuje z niej debiutującego wtedy MacBook Air.

W świecie smartfonów już dawno nie zapanował taki zachwyt nad produktem. 

 

 

Brakuje mi w tym wszystkim większego ryzyka, ekscytacji, w to miejsce jest tylko sucha kalkulacja i ostrożne stawianie kroków by przypadkiem na tym nie stracić.

Natomiast nie chciałbym, żeby tak teraz wyglądała przyszłość tych urządzeń.

 

 

Producenci chyba sami czują, że nadszedł moment, by odważyć się i zrobić krok naprzód.

Chcą zaoferować nam coś, co wzbudzi emocje i na nowo rozpali wyobraźnię – choćby poprzez nowy trend odchudzania sylwetek telefonów.

 

 

Nie jest to innowacja w myśl tego co powiedziałem na początku, ale na pewno jest to jakaś przepustka do emocji. 

 

Ewolucja i stagnacja – problem cyklu wydawniczego

 

 

Jeśli śledzisz markę Apple, to wiesz, że miała ona na początku taki cykl wydawniczy, że najpierw powstawał główny model, a potem pojawiał się jego następca o tej samej nazwie z dopiskiem „S”.

Litera ta co roku oznaczała co innego, bo raz uznano, że będzie to speed, co w przypadku iPhone’a 3GS oznaczało ten sam, ale wydajniejszy model.

 

 

iPhone 4s rzekomo nawiązywał nazwą do debiutującej wówczas Siri.

Później każda kolejna „s”-ka była już kojarzona z tym, że producent udostępnia poprzedni model z pakietem poprawek i czasem zupełnie nową funkcją, taką jak czytnik linii papilarnych czy ekran 3D Touch.

 

 

Trzeba oddać, że było to na swój sposób uczciwe podejście.

Zasadniczo, powiedzieli, że: słuchajcie, to jest z grubsza ten sam telefon, ale poprawiliśmy w nim kilka rzeczy i usunęliśmy te, które wcześniej nie domagały, jak choćby kwestia anten w modelu 4.

 

 

Dzisiaj Apple z kolei chce mieć co roku nowy model w nazwie - bez względu na wszystko.

Nawet kiedy wydajesz rok po roku iPhone 13 i 14 by dać światu właściwie ten sam telefon opatrzony nową nazwą.

 

 

Problem nie polega na tym, że iPhone 16 jest zbyt podobny do 15. Chodzi o to, że nazwali go 16 zamiast 15s.

Zestawmy to z czasem, kiedy mamy przykładowo iPhone’a 4, 5 i 6, które za każdym razem stanowiły zupełnie inną wariację na temat tych telefonów.

 

 

Były nowe, wyglądały inaczej, oferowały przy tym nowe rzeczy i to razem sprawiało, że wielu z nas chciało jak najszybciej wypróbować kolejnego iPhone’a.

Samsung również przez długi czas robił wielkie postępy z każdym nowym wydaniem, na przykład przejście z Galaxy S9 na S10. 

 

 

Rok 2017 był właściwie ostatnim takim przełomem, kiedy Apple dał nam po kolejnych 3 latach tego samego projektu, coś zupełnie nowego - tym razem frontowy ekran bez kultowego fizycznego przycisku.

Do tego doszła nam świetna do dzisiaj technologia Face ID.

 

 

Dalej mamy kolejne rozwinięcie w postaci iPhone’a 11, po którym marka wkroczyła na długoletnią ścieżkę bazowania na tym samym projekcie, w którym do dzisiaj są zmieniane tylko detale.

 

 

Część osób stoi na stanowisku, że to dobra droga, bo skoro mamy nieśmiertelny projekt Porsche 911, to nikt nie będzie masakrować nagle tych obłości by udowodnić nam, że ten samochód może być inny.

 

 

Bo tak naprawdę to nie będzie już ten samochód. I ja rozumiem ten argument. Zwłaszcza, kiedy widzę te kolejne generacje samochodów od BMW. 

 

Eksperymenty czy zachowawczość?

 

 

 

Ale z drugiej strony chyba jednak wolę by marki eksperymentowały z formą, dawały nam te nowe pomysły, bo przecież jeśli ci się nie spodoba, to nie musisz kupować nowego modelu.

 

 

Jeżeli kanonem smartfonowej urody jest dla Ciebie ta 6 letnia już bryła iPhone’a, albo 5 letnia bryła flagowców Samsunga, to możesz korzystać z niej jeszcze przez długie lata.

 

 

Nie bez przyczyny możesz kupić aktualnego iPhone’a 16e w jego absolutnie klasycznej formie. Ja z kolei chcę tych zmian, chcę by każda kolejna premiera oznaczała to pełne napięcia oczekiwanie i emocje.

 

 

A takie marki jak Apple, czy Samsung stać na to by inwestować częściej w nowe projekty, w badania, czy rozwój. Mają wystarczająco dużo środków by eksperymentować.

 

 

Poza tym zawsze można nadrobić stracone wcześniej pieniądze, kiedy w końcu dajesz ludziom nadspodziewanie dobry produkt, któremu nie można odmówić emocji, a czasami nawet równolegle innowacji. 

 

 

Doceniam to, że producenci próbują eksplorować temat urządzeń do rozszerzonej rzeczywistości.

Jednak, podobnie jak w przypadku smartfonów ze zginanym ekranem, może być jeszcze za wcześnie, by przekonać użytkowników, że warto dziś inwestować w Apple Vision Pro z którego skorzystasz tylko Ty.

 

 

Nie znaczy to jednak, że w przyszłości takie zestawy nie zmienią sposobu konsumowania treści. Jest spora szansa, że tak się stanie.

Kiedy jednak z powrotem zwróćmy wzrok w stronę tegorocznych flagowców Samsunga, czy Apple, to zobaczymy tam telefony, które w 2025 roku są już moim zdaniem nie do przyjęcia.

 

 

To kolejny raz ten sam zachowawczy projekt w obawie przed stratami finansowymi.

Pomysł, by wziąć się za ultracienki smartfon i przy okazji stworzyć jego zupełnie nowy język projektowy, to w moim odczuciu nic innego jak danie sobie pretekstu.

 

 

Pretekstu by równolegle do tych tak samo wyglądających modeli zaprezentować coś zupełnie unikalnego.

W końcu klient nadal będzie mieć wybór i w ramach tej samej marki może zdecydować o zakupie kolejnego modelu. To w końcu lepsze, niż zastanawianie się nad zakupem smartfona od innego producenta. 

 

 

Nie brakuje przecież osób, które od lat wstrzymują się przed zakupem nowego flagowego Samsunga, ponieważ każdy kolejny model ich do tego nie skłania.

Szczególnie gdy mówimy o różnicach na poziomie samego oprogramowania, które zawsze będzie tańsze niż dodawanie nowych podzespołów czy tworzenie nowego efektownego designu.

 

 

Ta presja ekonomiczna i problemy z globalnym łańcuchem dostaw również ograniczają zdolność firm do inwestowania w nowe technologie i innowacje.

Te prominentne marki smartfonów stawiają zarządzanie kosztami na pierwszym miejscu, a nie ryzykowne inwestycje np. w nowe kategorie produktów.

 

 

S25 nie posiada czwarty rok z rzędu tego samego zestawu aparatów, nie mówiąc o mocy ładowania akumulatora, tylko dlatego, że stoi za tym jakaś nadzwyczajna filozofia.

To po prostu chłodna kalkulacja i gromadzenie środków, a także granie na czas, by zadebiutować w przyszłości z czymś solidniejszym.

 

 

Obecnie rynek osiągnął punkt malejących zysków w kontekście dalszych dużych inwestycji, a segment AI zdaje się być jedynym słusznym wektorem działań.

A przynajmniej tak to opisują sami producenci elektroniki. 

 

 

Ale, żeby nie było, że zbytnio upraszczam. Do tego wszystkiego dochodzi też czas, który trochę inaczej odbieramy, niż producent oferujący nam tegoroczny smartfon.

Kiedy rozwodzimy się nad tym, kto kogo skopiował w danym roku, musimy brać dużą poprawkę na to, że badania i rozwój telefonów odbywają się prawdopodobnie rok przed ich wprowadzeniem na rynek.

 

 

W związku z tym, to, co widzimy dzisiaj, może być wynikiem pracy zrealizowanej wcześniej.

Jeśli dzisiaj widzimy model S25 Ultra, to patrzymy na pomysł, który powstał około roku temu, a nie tuż po tym jak zadebiutował kolejny iPhone.

 

 

Idąc tym tokiem rozumowania, musimy założyć, że najpewniej i S26 Ultra nie będzie tak przełomowy jak byśmy tego oczekiwali.

Może dopiero S27 Ultra okaże się być zupełnie nowym doświadczeniem smartfona od Samsunga.

 

 

Do tego trzeba brać poprawkę na to, że marki kupują sobie czas. Presja, którą sami na siebie narzucili sprawia, że coroczny cykl wydawniczy oznacza nowość w ofercie.

Śmiem sądzić, że niejednokrotnie i u Apple i u Samsunga pojawił się telefon na przeczekanie, w trakcie kiedy pracowali nad czymś nowym za rok, czy za dwa lata. 

 

 

Nie można także ignorować faktu, że dzisiaj mamy do czynienia ze zdecydowanie większym nasyceniem rynku.

Przyrostowe ulepszenia nie są już tak atrakcyjne, co oznacza, że oczekiwania konsumentów stoją na zdecydowanie wyższym poziomie.

 

 

Na przykład trudniej docenić nam, że producent ulepsza znaną nam już funkcje, podczas gdy my chcemy już nowej. 

Do tego obecność innych graczy, zwłaszcza tych z Chin stworzył obecnie wysoce konkurencyjne środowisko, w którym firmy muszą równoważyć innowację ze strategiami cenowymi.

 

 

Prowadzi to do skupienia się na funkcjach, które odpowiadają tej szerszej publiczności, a nie na radykalnie nowych technologiach.

Do tego w ostatnich latach dochodzą wyzwania regulacyjne, choćby te na terenie Unii Europejskiej.

 

 

Ta siatka zależności jest tutaj utkana z wielu różnych połączeń, z których trudno wyłonić tak jednoznaczny i prosty w odbiorze obraz, który tłumaczyłbym nam motywacje tego, czy innego producenta.  

 

Co dalej? Przyszłość smartfonów i technologii

 

 

 

Smartfony, podobnie jak samochody, osiągnęły już etap dojrzałości. Z roku na rok trudno wprowadzać tu znaczące zmiany.

Choć przez pewien czas rozwój w tej branży był dynamiczny i pełen przełomów, dziś mamy już wyraźne wyobrażenie o tym, czym smartfon powinien być.

 

 

Ta gra może być za chwilę skończona i być może rozpoczniemy kolejny etap komunikacji, czy konsumowania treści.

Aktualnie taką ideą fix czołowych producentów jest stworzenie prawdziwie osobistego asystenta AI, który będzie ułatwiać nam codzienne życie.

 

 

Być może w przyszłości nie będzie on reprezentowany przez telefon, tylko przez zupełnie inne urządzenie.  

Odstawcie na bok Wasze preferencje systemowe i zastanówcie się, czy jest tu jeszcze dzisiaj miejsce na jakieś innowacje? Na rzeczy, których realnie nam brakuje?

 

 

A może to co tworzy się na naszych oczach staje się coraz bardziej przytłaczające i za chwilę zaczniemy uciekać w coraz to większą prostotę zarówno urządzeń, jak i systemów?

 

 

Jestem ciekaw Waszego zdania na temat przyszłości smartfonów i tego w jakich potencjalnie kierunkach mogą ewoluować.

Tymczasem dziękuję jeśli zostaliście ze mną do końca. Bądźcie zdrowi. Do zobaczenia.