Seria Samsung Galaxy S26 cię rozczaruje… bo tak właśnie miało być.
Ten tekst powstał na podstawie materiału wideo, który znajdziesz na naszym kanale YouTube. Zobacz film tutaj.
Seria S26 – co nowego?

Nie uwierzycie, ale według najczęściej powtarzających się przecieków Samsung planuje utrzymać serię S26 w postaci trzech modeli: bazowego, wariantu z „Plusem” oraz flagowego Ultra.
Żadnych wielkich rewolucji co do nazewnictwa, czy liczby modeli. Jedyną zauważalną zmianą, o której wspominają niektóre źródła, może być przesunięcie daty premiery w okolice końcówki lutego.
A czy po wzięciu w rękę zorientujemy się, że trzymamy jeden z najnowszych modeli? No cóż. Sylwetki smartfonów mają zostać nieznacznie odchudzone.
Bazowy model ma oferować ekran o przekątnej około 6,3 cala, zaś wariant z plusem około 6,7 cala, a oba smartfony mają zostać wyposażone w nowy panel OLED.

Ramki przy wyświetlaczu tym razem mają być niemal bezkrawędziowe. Język projektowy całej linii S będzie ponownie stonowany, najprawdopodobniej podobnie jak w ubiegłym roku.
Narożniki będą lekko zaokrąglone, a motywem przewodnim ma być pionowa wyspa aparatów, stylistycznie zbliżona do tego, co znamy z modeli Z-Fold.

Może się także okazać, że Samsung zaszaleje w ramach nowej palety kolorów i postawi na… pomarańczowy.
Zaskoczeniem również nie będzie powrót do strategii dwóch procesorów podzielonych na wybrane regiony.

Tradycyjnie będzie to układ Exynos, który tym razem ma wejść na rynek jako pierwszy na świecie mobilny procesor wykonany w technologii 2 nm.
Na innych rynkach będzie natomiast dominować najnowszy wariant Snapdragona 8 Elite.

Do tego pojawi się szybsza pamięć RAM oraz odświeżony One UI 8 oparty na Androidzie 16, który przyniesie usprawnienia w interfejsie, nowe opcje personalizacji oraz większą integrację z całym ekosystemem.
W kwestii systemów aparatów jedyne ambitne doniesienia dotyczą modelu Ultra.

Pozostałe modele z serii S26 mogą po raz kolejny bazować na bardzo zbliżonym zestawie matryc i obiektywów, który znamy już z poprzednich generacji.
Ultra i nowinki technologiczne
W przypadku S26 Ultra plotki sugerują, że Samsung ma postawić na 200 MPix sensor dla głównej jednostki, zaś te oszczędniejsze w entuzjazmie doniesienia stawiają jedynie na większy otwór przysłony.
Z całą pewnością zostanie podniesiona efektywność samego oprogramowania, zarówno dla fotografii, jak i video.
Najwięcej zmian w całej serii przewidziano w obrębie baterii oraz ładowania.
Seria S26 ma otrzymać wbudowany system magnetycznego ładowania, podobny do MagSafe lub innych akcesoriów magnetycznych oferowanych przez Google dla Pixeli.

Jest również szansa, że wersja Ultra otrzyma wsparcie dla ładowania przewodowego nawet do 65 W, choć nadal należy traktować to jako daleko idące spekulacje.
Natomiast ładowanie bezprzewodowe ma wynosić 25 W.
Baterie mają pozostać przy technologii litowo-jonowej, zaś ich pojemność ma ulec powiększeniu i w tak modelu bazowym ma to być 4 300 mAh, w modelu z plusem 4 900 mAh, zaś w Ultra 5 400 mAh.
Stabilność zamiast rewolucji – strategia Samsunga

Wymieniłem właśnie te doniesienia, które najczęściej przewijają się w spekulacjach i analizach branżowych, choć jak zawsze trzeba brać na nie poprawkę i nie przywiązywać w pełni do każdej z tych informacji.
Ale co nam to ponownie mówi bez względu na to co ostatecznie ujrzymy za te kilka miesięcy?
Właściwie Samsung od lat konsekwentnie stawia na stabilne i bardzo zachowawcze zmiany.
Jedni upatrują w tym siłę marki, zaś inni co roku wieszczą rychły upadek koreańskiemu gigantowi, powołując się na inne światowe marki, które również, będąc u szczytu popularności, zaliczyły lawinowy upadek.

Spróbujmy zatem odpowiedzieć sobie na pytanie skąd ta konsekwencja u Samsunga i dlaczego ów producent jest tak pewny tego co robi. Zacznijmy od rzeczy fundamentalnej, czyli od skali produkcji.
Warto przypomnieć, że Samsung jest największym producentem smartfonów na świecie.
Oznacza to, że każde, nawet drobne potknięcie, może kosztować firmę nie tylko wizerunkowo, ale przede wszystkim finansowo.
To z kolei sprawia, że zbyt odważne eksperymenty wiążą się z nadmiernym ryzykiem. Przykład Galaxy Note 7 stał się już na dobre częścią DNA firmy, która z całych sił unika błędów na masową skalę.

Nikt tu nie chce ponownie wycofać globalnie blisko 2,5 miliona urządzeń i do tego wstrzymać ich dalszą sprzedaż, co ponoć miało doprowadzić do strat finansowych sięgających 5 miliardów dolarów.
Przyznacie więc, że była to kosztowna lekcja, która skłoniła markę do wdrożenia rygorystycznych protokołów bezpieczeństwa.

Druga rzecz wynika z tej pierwszej. Otóż sprzedając tak gigantyczne ilości smartfonów w ramach różnych linii modelowych Samsung siłą rzeczy dysponuje ogromną próbą populacji użytkowników.
Prowadzone od lat badania satysfakcji klienta jednoznacznie wskazują na to, że nabywcy Samsunga oczekują długowiecznego i stabilnego urządzenia do pracy, rozrywki i codziennych zadań.

To oznacza, że odbiorcami nie są, tak jak często błędnie zakładamy, entuzjaści technologii spragnieni kolejnych nowości i rewolucyjnych zmian.
Są to osoby, które zwyczajnie chcą otrzymać działający telefon, bez agresywnego designu czy eksperymentalnych rozwiązań.

Z tego też wynika kolejna zależność, która w ostatnim czasie stała się kluczowym argumentem w sprzedaży, czyli okres wsparcia.
To nie jest przypadek, że Samsung ogłaszając to po raz pierwszy na swojej konferencji tak mocno zaakcentował informację o tym, że część modeli otrzyma aktualizacje na dystansie następnych 7 lat.
To zaś prowadzi nas z powrotem do tego na co utyskuje nasza technologiczna bańka, czyli konstrukcyjna przewidywalność, czy od lat te same sprawdzone technologie.
Utrzymanie tak długiego wsparcia wymaga wręcz od producenta wprowadzania właśnie takich bezpiecznych ewolucji, które z kolei ułatwiają rozwój i testy oprogramowania, a wraz z nim urządzeń.

Wielkie rewolucje, to równie wielkie wyzwanie dla dalszych aktualizacji.
Dlaczego przewidywalność ma sens

Nie można także ignorować faktu, że Samsung to kompletne portfolio urządzeń, gdzie paradoksalnie seria S oznacza bezpieczny i sprawdzony filar, a nie miejsce na eksperymenty, czy rewolucje.
Od tego mamy modele ze składanymi ekranami, czy eksperymentalne modele pokroju Edge’a, który Samsung traktuje raczej jako pole testowe, niż fundament oferty.

Z kolei patrząc na sprawy z perspektywy całego rynku widać, że smartfon jako urządzenie mocno dojrzało i coraz częściej ewoluuje w bok, niż w górę.
Tempo innowacji spadło, co roku widzimy, że producenci wracają już nawet do starych pomysłów w odświeżonej formie, nie mówiąc o obecnie absurdalnych mocach procesorów, czy jasności ekranów.
Samsung nie widzi więc potrzeby stosowania taktyki kilkustopniowych skoków. Spokojnie więc przesuwa swój pionek na szachownicy o jedno pole, bo wie, że może.
W miejsce wybiera tę bardziej nudną z perspektywy fanów technologii ścieżkę. Jest żmudna, metodyczna i wymaga dużej dokładności.

Samsung ma ambicje, by cały czas poprawiać optymalizację swoich urządzeń, zmniejszać zużycie energii oraz tworzyć stabilny i niezawodny system, który oferuje wygodę użytkowania.
A gdy zbierzemy to wszystko co wymieniłem, to zobaczymy, że ta szerokopojęta przewidywalność stała się już integralną częścią tej marki.

Zresztą główny konkurent Samsunga, czyli Apple jest najlepszym przykładem tego, że nuda i konsekwencja jest wciąż najlepszym przepisem na skalowanie biznesu.
A w tym wypadku produkty premium od Samsunga mają być powtarzalne, ale zarazem najlepsze w tym co oferują.
Procesory i strategia regionalna
Rzecz, która chyba najlepiej ilustruje strategię Samsunga i pokazuje dwie totalnie odmienne perspektywy, to podział wykorzystywanych procesorów ze względu na regiony.
Z poziomego świadomego użytkownika jest to częsty powód do krytyki ze względu na ogólnie panujący wizerunek autorskich procesorów Exynos.

Tu zawsze oczekiwania są skierowane na kolejną generację Snapdragona. Z kolei z perspektywy Samsunga sprawy wyglądają zgoła inaczej.
Zaopatrywanie się wyłącznie w zewnętrzny produkt, w tym wypadku od Qualcomma oznaczałoby wyższe koszty, zależność od jednego dostawcy i mniejszą kontrolę nad łańcuchem taki dostaw.

Logistyka i dostępność przy produkcji na taką skalę jest niezwykle ważna.
Exynos pozwala ograniczyć koszty związane z zakupem zewnętrznych układów i zmniejszyć zależność od licencji oraz marż dostawców takich jak wspomniany Qualcomm.
Nie zapominajmy również, że na koniec dnia jest to jednak biznes. Nie jest przypadkiem, że Apple mocno stawia na autorskie rozwiązania technologiczne.
Każda z tych dużych marek chce w ten sposób zatrzymać jak najwięcej pieniędzy u siebie.

Własny dział półprzewodników jest dla takiej marki niezwykle ważny i tu ponownie widzimy to żmudne i metodyczne rozwijanie własnego produktu.
Różnicowanie regionów pozwala testować nowe generacje Exynosa w realnych warunkach, zbierać dane od milionów użytkowników, a to w konsekwencji pozwala rozwijać kompetencje projektowe i produkcyjne.
To jest typowa strategia długofalowa. Snapdragon pełni rolę bezpiecznego i sprawdzonego rozwiązania, natomiast Exynos to stawka, o którą rok rocznie toczy się ta gra.
Potencjalnym zwycięstwem będzie w tym przypadku pełna niezależność – między innymi od Qualcomma. Częściowa cena tego ryzyka jest niestety przenoszona na nas, klientów.
W końcu płacimy tyle samo za flagowca, a otrzymujemy dwa nadal różne procesory, co skutkuje różną wydajnością i czasem pracy na baterii.
Długowieczność i przewidywalny komfort użytkownika
Dlatego często w recenzjach podkreślamy, że największymi beneficjentami zmian, czy to u Samsunga, czy u Apple, będą osoby rzadko zmieniające smartfony.
Dodatkowo, liczą one na to, że ich ulubione urządzenie zapewni im podobne doświadczenie do tego, co już znają.

Najbardziej prominentni producenci wolą tu lekko wysmuklić sylwetkę, tam użyć lepszych materiałów, a czasem delikatnie dopracować ekran.
Zasadniczo jednak ma to być smartfon na lata, który dobrze zniesie upływ czasu. Jedyną, najbardziej rozszalałą materią pozostaje chyba AI oraz związany z tym ekosystem.
Lepsze integracje z usługami, czy kolejne smart funkcje, które jeszcze bardziej zwiążą użytkownika z daną marką. Na koniec dnia to nie są do końca dobre wieści dla wszystkich fanów Samsunga.
Jeśli na przykład jesteś od lat związany z serią Note, a potem Ultra, i co roku widzisz tylko kolejny dopracowany produkt, masz prawo poczuć zawód.

Nie zmienia to jednak faktu, że marka obrała dla siebie taką, a nie inną strategię.
Chcesz jakichkolwiek emocji, to tych szukaj przykładowo w Z-Foldzie, albo w Edge’u, a jeśli chcesz coś bardziej dla ciebie przewidywalnego, to od tego masz serię S.
Poza tym zawsze można rozważyć zmianę marki, a w końcu wśród tych mniejszych konkurentów widać jednak większą chęć eksplorowania dalszych możliwości, bo właściwie nie mają innego wyjścia.
To trochę taki paradoks, że te największe molochy okopują się na swoich pozycjach.

Przyglądają się tym mniejszym i szalenie ambitnym markom, które starają się zapracować na swój sukces i mają przy tym większą skłonność do ryzyka.
Obyśmy tylko nie doczekali się w odległej przyszłości takich fuzji jak choćby tej, która ostatnio ma miejsce w przemyśle filmowym.

Możemy na wiele rzeczy narzekać i na wiele tematów się spierać, ale grunt, żebyśmy wciąż mieli realny wybór.
Dziękuję za wasz czas i uwagę. Koniecznie podzielcie się swoimi przemyśleniami na ten temat, tymczasem żegnam się z wami. Do następnego!
Andy
Ma to sens, co napisales.
Heffalump
Czyta sie to miło ale tez troche jakby czuc sponsoringu nutkę. Moze to mylne wrazenie bo ja jestem znudzonym fanem samsunga ktory w tamtym roku nie przeskoczył pierwszym raz na s25 Ultra z s24 Ultra, co robiłem wiele razy w poprzednich latach. Nie mniej jednak tekst był ciekawym zobrazowaniem tego procesu. Dziękuję i pozdrawiam
Piotr P
od s 25 ultra nie podoba mi się rysik bez bluetooth - jezeli s 26 ultra nie będzie mial to nadal pozostaje przt s23 ultra